''Czarownica przemieniona w wampira. - Czyste szaleństwo"

Sto lat wcześniej...

Nieprzenikniona ciemnośc panowała w pomieszczeniu. Mija minuta. Nic się nie zmienia. Druga, trzecia... Dalej nic. Kolejne dwadzieścia minut minęło nieśpiesznie i jakby odwlekając to co konieczne. Ciche syknięcie rozniosło się po ciemnym pokoju obwieszczając pojawienie się malutkiego płomyka, który tańczył na knocie świecy. Wesolutki płomyczek oświetlił wpierw delikatną, kobieca dłoń, która pomogła mu zaistnień w ciemnościach. Po chwili delikatne, pomarańczowe światło padało również na zgrabne, nagie ciało rudowłosej kobiety. Dziewczyna przy ów nikłym świetle powoli się ubierała. Nie musiała się śpieszyć. O nie... Robial to powoli i spokojnie jak gdyby się tym delektowała lub nad czymś rozmyślała. Wstała z brzegu łóżka, na którym siedziała i naciągnęła na swe ciało ciemno-zieloną suknię. Powoli zapieła guziki, które miała z przodu. Ponownie usiadła by założyć botki. Siedząc tak powoli obejrzała się za siebie. Leżał tam martwy mężczyzna. Z szyi ściekały ostatnie krople krwi jakie pozostały w jego organizmie. Po chwili pozostał po nim popiół. Usmiechnęła się delikatnie do siebie i wstała by dopić wino z kieliszka stojącego na ławie. Łagodne światło świecy obejmowało tylko częsc pomieszczenia. Można było dostrzec łóżko, nocne szafki oraz stolik do kawy, na którym obecnie znajdowały się trzy puste butelki po winie oraz dwa kieliszki. Kobieta ponownie wstała i wyszła poza krąg pomarańczowej łuny. Po chwili było słychać delikatne szuranie. Sypialnię zalało księżycowa łuna. Callista przyjrzała się okrąglutkiej tarczy ziemskiego satelity. Uśmiechnęła się tajemniczo sama do siebie wyraźnie z czegoś zadowolona. Okno było bardzo duże, a światło księżyca na tyle mocne by móc dostrzec wszystko co znajdowało się w pomieszczeniu. Sypialnia była elegancka i wyraźnie spełniała również funkcje gabinetu. Dziewczyna podeszła do fotela i wzięła z niego swój płaszcz. Założyła go nieśpiesznie po czym wyszła z sypialni. Niezbyt długim korytarzem przeszła na druga strone niewielkiej rezydencji. Weszła swobodnie do biblioteki. Krzątała się tam kilka minut, a gdy tylko znalazła co chciała spakowała księgi do torby i wyszła z budynku. Wyprowadziła ze stajni konia i wsiadła na niego bokiem by nie przeszkadzała jej suknia. Odjechała kawałek od domu. Gdy była na skraju lasu spojrzała ostatni raz na rezydencję. Założyła szeroki kaptur na głowę.
- Inferno. - wyszeptała cichym, delikatnym głosem. Jej oczy zalśniły czerwonym blaskiem a dom staną w płomieniach. Stajnia i kilka innych budynków zapaliło się zaraz potem. Galopem wjechała między drzewa.
_____

- Mówiłem ci, że przemienienie jej przyniesie nam wiele strat! - krzyknął mężczyzna na chłopaka który miał około 20 lat z wyglądu. - Pozostawia po sobie krwawe żniwo. Czarownica przemieniona w wampira. To musiało się źle skończyć. To było szaleństwo! Od początku to planowałą! - mężczyzna po 50-ce usiadła w starym fotelu ciężko oddychając jakby miał astmę. - Trzeba ją zabić.
- Nie! - krzyknął chłopak.- Nie pozwolę na to!
- A co ty możesz pozwalać? Wymknęła się spod twojej kontroli. Nie masz nad nią żadnej władzy. Zero. Jak w ogóle mogłes na to pozwolić!
- Przez te dwieście lat mialem kontrolę. Uda mi się ją...
- Nie miałeś. I nie uda się nic. Cokolwiek planuje uda jej się przez ciebie. - przerwał stanowczo starszy mężczyzna. - Ona tylko udawała. Perfidie cię wykorzystała. Wykradła połowę zbiorów z ksiąg zakazanych. - chłopak nic nie powiedział.
- Ktoś chce mnie zabić? Nie ładnie, nie ładnie. - z cienia wyszła kobieta. Mówiła bardzo powoli kiwając palcem. Obaj mężczyźni spojrzeli na nią zaskoczeni. Uśmiechnęła się szeroko ukazując białe kły. Po chwili starszy wampir rzucił się na nią nawet nie próbując pertraktować.. Obdarzyła go kpiącym uśmieszkiem. - Płoń. - Wampir spłonął jeszcze w powietrzu. Tak jak sobie tego zażyczyła..
- Callisto. Nic ci nie jest? - spytał chłopak stojący przy kominku. Wyglądał na bardziej zmartwionego tym czy jej nic nie jest niż śmiercią własnego dziadka. Dziewczyna podeszła do niego i położyła dłoń na jego policzku.
- Ależ oczywiście , że nie. bardziej martwiłabym się o ciebie. - poparzył na nią zaskoczony nie wiedząc co powiedzieć. Wbiła kły w jego szyję i po chwili po nim również pozostał jedynie popiół. Oblizała wargi i wyszła z pomieszczenia.
______

Teraz...

Koń jechał powoli po wyboistej drodze. Ta podróż zaczynała ja naprawdę irytować. Miała jej po dziurki w nosie, ale jednak z drugiej strony pragnęła być już na miejscu. Gdy tylko zobaczyła miasteczko na horyzoncie ucieszyła się bardzo. Zadowolona popędziła konia. Tak. W końcu przybyła do Graleyn.
_____

Imię: Callista
Pseudonim: Calli, innych raczej nie posiada chyba, że sami jej nadacie.
Nazwisko: Borealis
Płeć: Kobieta
Pochodzenie: Grecja, wyspa Rodos
Rasa: Wampirzyca
Wiek: 374 lata w rzeczywistości zaś z wyglądu ma 24 lata
Profesja: Prowadzi sklep z antykami i artefaktami.
Orientacja: Heteroseksualna

Wygląd: Jest wysoka, szczupłą kobietą o ponętnych kształtach. Uwielbia podkreślać swoje kształty gorsetami i obcisłymi spodniami. Do tego nosi zawsze dopasowane kozaczki lub botki. Długie, rude fale włosów opadają delikatnie na ramiona i plecy niczym języki płomieni. Wydaje się jakby fale żyły własnym życiem. Zwykle są rozpuszczone i targane przez wiatr. Jednak czasem spina je w finezyjne koki. Wszystko zależy od jej nastroju i chęci. Do odcienia jej włosów idealnie pasują perfidnie zielone tęczówki.

Charakter: Callista jest pogodną kobietą o raczej łagodnym ustosunkowaniu do ludzi i nieludzi. Przynajmniej tak się prezentuje od zewnątrz. Jest raczej przyjaźnie nastawiona co jednak nie oznacza, że każdemu ufa. O zaufanie trzeba się u niej postarać. Tak na prawdę trudno jest określić jej charakter. Zwykle jest wesoła wśród innych. W poważnych sytuacjach zwykle jest opanowana. Gorzej jeśli ktoś trafi na jej słaby punkt. Gdy się wścieknie potrafi spalić wszystko dookoła. Lepiej unikać konfrontacji z nią. Tak na prawdę jest tajemniczą kobietą i jedynie kilka osób coś o niej wie. Można nazwać ją szaloną.

Umiejętności: Calli doskonale strzela z łuku. Już od wieków trenuje łucznictwo. Ma doskonały wzrok więc bez problemu potrafi trafić w cel z dużej odległości. Kobieta posługuje się dodatkowo dwoma biczami. jeden jest zwykły drugi zaś posiada duża ilość zakrzywionych haczyków. Jej standardowa bronią są dwa długie, zakrzywione sztylety, których używa również do mrocznych rytuałów. Uwielbia bawić się magią związaną z krwią i postrzeganiem przez lustra. Uważajcie jeśli macie lustra w swych pokojach. Lubi podglądać i podsłuchiwać. Włada również magia ognia. Można śmiało nazwać ją piromanką. Czasami używa nekromancji.

Słabości: Nie może zbytnio przesadzać z nekromancją gdyż szybko traci siłę i bardzo ja to osłabia. Może stać się łatwym celem jeśli przesadzi na samym początku. A zwykle jest tak, że jej się nie udaje a po jednym zaklęciu średniej mocy już nie może się prawie ruszać. A i tak dość często używa nierozsądnie tej magii podczas walk. Chociaż ona sama uważa, że najgorszym jej przeciwnikiem pająki. Nienawidzi ich i krzyczy już na sam widok pajęczyny. Kto by pomyślał, że jest czarownicą.

[Wybaczcie. Zmieniłam nieco postać, w tym jej rasę. Mam nadzieję, że teraz nikomu nic nie będzie przeszkadzało. :) ]